Inatosha sasa kuona, bora mimi kusema: Serikali yangu iharibuyo kioo itegemeacho kujitazamia.

Ni siku nyingine ya Jumamosi ambapo blogu yako ya Mwangaza inakuletea kipengele cha "Inatosha sasa kuona, bora mimi kusema".

Naam, wiki hii tarehe nane mwezi huu, wanawake duniani waliadhimisha siku yao almaarufu Siku ya Wanawake duniani. Hapa Tanzania, kilele cha maadhimisho hayo yalifanyika pia, kama ilivyozungumziwa hapa katika tovuti ya Startv.
Sina hakika sana kama maadhimisho haya yalifanyika kuanzia ngazi ya kijiji hadi kitaifa. Mimi katika pitapita yangu ya kimajukumu, nilikumbana na maadhimisho hayo katika shule ya msingi Tumuli iliyopo wilayani iramba mkoani Singida, pamoja na kuwa sikuwa na muda mwingi wa kufuatilia maadhimisho hayo.

Mgeni rasmi alikuwa mkuu wa Wilaya ya Iramba akiwa na msafara wake uliosheheni vigogo mbali mbali wa chini yake.
Mengi yaliongewa na kukamilishwa na kauli mbiu isemayo "Fursa sawa katika elimu,Mafunzo na Teknoloji:Njia ya wanawake kupata ajira bora" ambayo ndiyo kauli mbiu ya siku ya wanawake kwa mwaka huu. Iinigusa sana na kunifanya nitafakari kuhusu juhudi za serikali na hatma ya akina mama hawa wa miaka ijayo wanavyojaribu kuufikia ujumbe huu mzito katika mazingira magumu kama inavyoonekana pichani hapa chini.

 mazingira yenyewe ndio haya, lengo litatimia?

Watoto hawa ni wa shule ya msingi Tumuli, shule ambayo maadhimisho haya yalifanyikia. Mkuu wa wilaya na wajumbe wake walifika shuleni hapo na kuelekea moja kwa moja kwenye chumba cha kupata kifungua kinywa(darasa ambapo masomo yalilazimika kusitishwa) na kisha kuelekea sehemu iliyotengwa kwa ajili ya tukio hilo.
Sina hakika kama mkuu wa Wilaya ama kiongozi mwingine aliwaza kutazama mazingira halisi ya kusomea ya akina mama hawa wa miaka ya kesho kutwa na kutathmini kama, na ni kwa namna gani ujumbe katika siku hii ya wanawake ungeweza kufikiwa katika mazingira magumu wanayokabiliana nayo akina mama hawa wa miaka ijayo kama ionekanavyo pichani juu.

Baada ya Sherehe, wakubwa hawa walirudi tena kwenye darasa maalumu kwa ajili ya kupata chakula cha mchana kilichoandaliwa vyema kabisa; wanafunzi nao walienda kupata chakula chao cha mchana (kama ionekanavyo pichani hapa chini wakiwa kwenye foleni na baadae wakiwa wamekaa "bwaloni" wakipata chakula cha mchana ) ambapo chakula kilikuwa ni mahindi makavu yaliyochanganywa na maharagwe na kupikwa kwa pamoja (almaarufu ngararimo/ndutu au makukuru kwa wachaga). Walituliza njaa yao huku wakiishia kula kwa harufu tu vile vinono vilivyoandaliwa kwa ajili ya wakubwa hao waliofanya masomo yao yasiende kama kawaida baada ya maadhimisho hayo kufanyikia shuleni hapo.

 Wanafunzi wakiwa kwenye foleni kwa ajili ya kuchukua chakula.


Picha hapa chini, wanafunzi wakila chakula cha mchana (mahindi na maharage vilivyopikwa kwa pamoja)

Shule hii ni mchanganyiko, yani wanafunzi wa kike na kiume. Nimewaongelea hawa wa kike kwani siku hii iliwahusu sana na kauli mbiu ilikita kwenye elimu ambayo msingi wake ndipo hasa walipo akina mama hawa wa miaka kadhaa ijayo.

Naam, bado nikiwa nimejikita zaidi katika kuwaangalia akina mama wa ziku zijazo, serikali yangu ya Tanzania inashindwa kutambua (kwa makusudi) kuwa kutokutimiza wajibu wake katika nyanja mbalimbali za kielimu, kijamii na kiuchumi ni kikwazo namba moja cha kukwamisha ufikiwaji wa kauli mbiu kama hizi za siku ya Wanawake duniani(sina hakika hata kama huwa wanakumbuka kutoa tathmini ya kauli mbiu iliyopita; imefanikiwa ama haijafanikiwa na kwa kiwango gani)

Ni serikali hii hii inayoruhusu msongamano mkubwa wa wanafunzi madarasani ambapo matokeo yake ni mwalimu mmoja kuwahudumia wanafunzi wengi kuliko uwezo. Hapa bado akinamama wa kesho wanazidi kukandamizwa(akina baba wa kesho hali kadhalika) tazama darasa hili pichani. Ni chuo cha ualimu Kinampanda kilicho na uwezo wa kuchukua wanafunzi 240 tu lakini kwa sasa kina wanafunzi 577. Labda niiulize serikali katika hali hii, kauli mbiu kama hii ya mwaka huu ya wanawake itafikiwa kweli? Serekali itakwepa kulamumiwa kuwa yenyewe ndio inaongoza katika kuisaliti kauli hii ilihali haipitwi na maadhimisho haya kila mwaka na yenye kufana? Hapa sio kwamba serekali inavunjavunja kioo inachokitegemea kujitazamia?

Akina mama hawa wa leo na kesho (wapo pia akina baba wa leo na kesho) wasomao katika chuo hiki ambao nao wanatazamiwa kwenda kuwafundisha akina mama wa miaka ijayo wanatendewa haki kweli? Haitoshi, mazingira ya Wakufunzi bado nayo ni duni. Wakufunzi wapya katika chuo hiki hata na vyuo vingine kama hiki, mambo ni haya haya. Mwezi wa pili huu wanasota chuoni; hakuna hela ya kujikimu wala mishahara. Hapo hapo serekali inategemea Mkufunzi huyu atimize wajibu wake wa kutoa elimu bora ipasavyo! Jambo ambalo kwa kiasi kikubwa haliwezekani. Ndivyo serikali yangu inavyozidi kujipoteza katika harakati za kujitafuta na kama jinsi inavyozidi kuvunja kioo inachokitegemea sana katika kujiangalia taswira ya uso wake.
Tukutane tena wakati mwingine (jumamosi ijayo) katika safu hii. Jumamosi njema, mwisho na mwanzo mwema wa juma kwenu nyote. Hadi wakati mwingine, mara nyingine.